29 Aralık 2008 Pazartesi

Sevgi Nedir?


Ne yazayım diye düşünürken, hiçbirşeye karar veremeyince dedim şu anda moda diye bir savaş yazısıda ben yazayım. Tam bu sırada bir kardeşimin bu sorusuyla karşılaştım. Sevilmeyi istemek çok muydu ?

Sevmek neydi ki zaten ? Sevmek özünde bencil bir eylem aslında biz kendimizi severiz. Kendimizde olanı. Yani bizde olupta sevdiğimize atfettiğimiz güzellikleri severiz. Daha anlaşılır kılabilmek için örnek vereceğim. Klasik bir örnek olacak ama aşkı dillere destan olmuş Mecnun'u düşünün. Uğruna çöle düştüğü leyla'yı tanımıyor. Hikaye'yi alıntı anlatsın.
Leyla Mecnun'a seslendi;Mecnun ben geldim dedi. Mecnun anlamsız gözlerle süzdü Leyla'yı. Leyla aynı cümleyi tekrar etti;"Mecnun bak ben geldim, Leyla'n sana geldi." bu cümleden sonra Mecnun'un sesiyle irkildi."Yoo Hayır Sen Leyla değilsin, Olamazsın. Eğer sen Leyla isen bu içimde ki kim, eğer içimdeki gerçek Leyla ise sen kimsin...
Diye Uzayıp giden hikayemizin benim işime yarayan kısmı şurası " Eğer sen Leyla isen bu içimdeki kim" demek ki sevgi sevgiliyle var olan birşey değil sadece ona ithaf ettiğimiz bir şey. Bunun yanında Leyla'nın çok çirkin bir kadın olması ve Mecnun'un bu kadar deli divane aşık olması da buna delalet değil midir?

Biz hep güzellikleri ithaf ederiz sevgiliye ve sevdiğimiz aslında o etten kemikten kişi değil bizim içimizde ona biçtiğimiz kıyafettir. Yani sevgi bencildir kendindekini seversin sen başkasındakini değil. Kimi zaman biçtiğimiz Kıyafet atfettiğimiz insanın üstünde pek yakışık durmaz işte o zaman sevginin en bencil yanı ortaya çıkar. "Sen bu kıyafetin adamı değilsin!" der ve arkamıza bakmadan gideriz çoğu zaman. Hatta kızarız bile bizi kandırdığı için. "Ne kadarda salakmışım neden görememişim!" gibi cümlelerde bunun en büyük kanıtıdır.

Evet sevilmek isteyerek çok şey istiyoruz. Bir insandan en bencil duygu olan sevgiyle bize yönelmesini istemek aslında hem kendimizi kandırmak hemde çok komik bir şey istemek olur. Sonunda sevdiği kendisi olduktan sonra neden sevilmek isteyesin ki. Bırak bir an gelir kendini sevmeyi öğrenir zaten işte o zaman seni de sever.

Bencilce sevgilerde bir ömür mutlu olmanız dileğiyle...

1 yorum:

xdeath dedi ki...

pasta kalıplarını bilirsiniz. Hani yıldız,ay gibi şekilleri vardır.içine hamur dökülünce hamur kalıbın şeklini alır. Ama fırınlayıp pişirdiğimizde pek o şekillere bezemezler. Yani kaba taslak benziyorlar ama detayları asla aynı değil. köşesi kırılıyor veya bir tarafı daha ince oluyor.

İşte aşk denen zıkkım böyle birşey. Hep bizim var olduğumuz o kusursuz kalıbı aramak gibi birşey.En fazla benzeyeni bile asıl kalıp olamayacağından asında hepsi aynı diye bir genelleme pek yanlış olmaz sanırım.

siz siz olun pek bişe beklemeyin.hiç biri kusursuz kalıp değil...

Related Posts with Thumbnails